Әжемнің ұршығы
Бір сәтке, әже, тыншып па ең –Шүйкеге мол жіп жиылып.Отырушы едің ұршықпен,Уақытты қоса иіріп.Қолыңнан шыққан сыйлықтар,Қонатын үйге құт болып.Секундтар және минуттар,Иірілетін жіп болып.Сен жоқта көңіл серги ме,Сағындық аңсап – бұл шыным.Иесіз қалды төргі үйде,Киелі сенің ұршығың.Кетсең де алыс Күнге...
