
Адам болмысының боямасыз баяны
Ұялы телефон безек қағып қоя берді. – Алло, амансыз ба, аға? Мен Жақсылық Түменбаев ағаңыздың баласы Мұхтармын. Марқұм әкемді білетін боларсыз? – Білгенде қандай?! Жәкеңмен көзі тірісінде сыйлас болдым. – Әкеміз тірі болғанда биыл 80 жасқа келер еді. Бар-жоғы 49 жасында өмірден мезгілсіз кетті ғой. Осыған...













