
Аралым
Арал жақта жел де мұңды еседі,Толқын емес, сағыныш кеп көшеді.Кеше ғана шалқыған көк айдынның,Орынында үнсіз құмдар төселді.Күнге күйіп, еңбекпенен күн кешкен,Тағдырлары туған жермен үндескен.Қиындыққа мойымайтын жандар ғой,Жүрегімен үміт отын тербеткен.Балықшының шаршаған қос алаңы,Тіршіліктің тартса-дағы...














